Ik heb mijn vorige post ‘De knoet erover’ (zie hieronder) laten bezinken en bij nalezing kwam ik tot het besef dat ik met de man als working parent iets goed te maken had. Niet met mijn eigen man, want met hem is het goed. Maar met mannen in het algemeen en vooral mannen die mijn eerdere posts (zoals ‘de koning onder de koninginnen’, ‘de moderne man’ en ‘serenade’ ) niet hebben gelezen. Mannen, die niet weten hoezeer ik mannen in zijn algemeenheid waardeer en mijn man in het bijzonder.

De knoet erover leert de vrouw wat zij verkeerd doet. Veel ruzies (en volgens mij ook echtscheidingen) komen voort uit het feit dat de vrouw de ‘knoet erover fout’ maakt. Zij lost de ‘late vergadering van de man vs wie zorgt er nu voor kinderen’ op. De man realiseert zich dat niet – omdat het niet eerder verteld is – en tegen de tijd dat het echtpaar over het ‘knoet-erover-probleem’ gaat praten, zijn de gemoederen zo hoog opgelopen dat knoeten, knuppels en karwatsen niet meer voldoende zijn.

Als u mijn temperament hebt, ziet u de woordenstroom al voor u. Als bij een wonder rollen die moeiteloos uit mijn mond. Helaas. Mea culpa. Gelukkig bent u niet met mij getrouwd, moet u maar denken. En gelukkig -want dat is het belangrijkste- hebben wij dat varkentje gewassen. Wij hebben het van niemand geleerd, want niemand heeft het ooit tegen ons gezegd. Ik had het wel graag eerder willen horen. De moderne versie van het boekje uit ‘Put a ribbon in your hair’ is niet eens zo’n gek idee.

De knoet erover leert de man wat hij verkeerd doet, wat hij anders moet doen.  De knoet leert je wat je samen verkeerd doet en waar je dus afspraken over moet maken. Dit, als de gemoederen niet verhit zijn, als je beloofd hebt de ander te laten uitspreken en je niet je ‘wat zit jij nu weer te zeuren’ – gezicht op zet.

De knoet erover leert je dat een simpel ‘dankjewel voor wat je voor me hebt gedaan’ genoeg is om alle irritatie als sneeuw voor de zon te laten verdwijnen. (De knoet erover laat onverlet dat een knoepert van een gouden ring welkom is 🙂

Wat de knoet nog niet heeft geleerd, wat ik er wel bij had moeten zeggen en wat de reden is dat ik het nu goed wil maken, is dat mannen – het zit ze ingebakken – heel graag de ander gelukkig willen maken. Als je hem de gelegenheid geeft (he collega, ik heb je gered gisteren, wat ga jij nu voor mij doen?) maak je iedereen blij. Jij hem, hij jou, jullie … nou ga er maar aan staan. Een wereld van blije mensen.

Work hard. Live balanced. Sandra Kruijt

Oh ja, als u anderen de knoet hebt laten lezen, wilt u ze deze post dan ook nog laten lezen? Is alles weer goed. Knoetgoed. Al goed.

Deel dit artikel