Ik wil graag alle lezers van De Sandra Blog bedanken. Het is inspirerend dat u leest wat ik schrijf. Dank ook voor uw reacties via het blog, via de email, via twitter of een persoonlijk woord. Laatst kreeg ik een boek van iemand te leen dat ik moest lezen en een kaartje per post rolde door mijn brievenbus. Het kaartje staat op mijn bureau. Al deze reacties houden mijn schrijverspen gaan.

Nou heb ik een paar fraaie typetjes voor u geschetst. In de pen zitten nog meer typetjes, allemaal bakstenen waar je een gebouw mee kunt bouwen. Ik zal het uitleggen. Er zijn mensen die lezen een keer een post op mijn blog en gaan verder met wat ze doen. Prima.

Maar, ik kan er niets aan doen, ik heb een strategisch plan met De Sandra Blog – work life balance. I have a (work life balance) dream. Om die reden zou ik het leuk vinden als u een abonnement op het blog neemt, mocht u dat nog niet hebben. Dan volgt u namelijk het hele verhaal en dat vind ik het leukste. U krijgt dan een paar keer in de week automatisch (om 6.50 uur) per email het nieuwe bericht toegestuurd. Aanmelden kan bovenaan, aan de rechterkant van deze pagina (zie Abonneren De Sandra Blog – on work life balance).

Work-life balance. Ik hoop dat u als lezer van het blog inmiddels al goed weet dat het geen keuze is uit 2 categorieën: of werk of privé. Maar dat het een keuze is uit hoe je je tijd verdeelt over 10-15 categorieën. Ik hoop dat mijn posts iedere keer een baksteen zijn om uw work life balance bouwwerk naar keuze te kunnen bouwen, om de juiste keuze in die 10-15 categorieën verdeling tot stand te brengen. Voor u, de mensen in uw omgeving of de mensen op uw werk.

We hebben de mensen voor wie alles geen probleem is. Work life balance is totaal geen issue. Het is allemaal een groot feest. Dan hebben we de mensen voor wie alles een groot probleem is. De mensen met burn-out, die geweldige dingen in hun leven en werk hebben gedaan maar wiens vlammetje helemaal burn-out is gegaan. Geen sprankeltje energie meer over om ook maar iets te doen.  En ergens op de glijdende schaal van deze twee uitersten bevinden heel veel u-tjes, ik-jes en alle-andertjes zich.

Nu doen we aan veel mensen onrecht door of te doen dat het allemaal één groot feest is, of te doen dat het één grote doffe ellende is. En daar ben ik voor om u al schrijvenderwijs af en toe aan het denken te zetten. U helpt daarmee weer de mensen in uw omgeving, werk of privé.

Als ik met iemand in gesprek ben over work-life balance zie ik bijvoorbeeld voor me: Ik heb hier te maken met mensen die in de Pulse stand staan, zij is Vlijtig Liesje en ze hebben vaak Stront aan de knikker. Zij is inmiddels zo’n boze vrouw (die moet ik nog schrijven) dat ze de Koning onder de Koninginnen niet meer kan zien. Het paar gaat er nog steeds vanuit dat ze een eendimensionele taak hebben. Ze zitten op de snelweg op weg naar echtscheiding en ik hoop dat ze tijdig de juiste afslag vinden.

Er zijn veel van dit soort kruisbestuivingen mogelijk. Een ander voorbeeld kan zijn: de man-vrouw met een eendimensionele taak spreekt vandaag een gehoor toe van mensen die al heel lang in de pulse stand staan en zegt dat ze er nog wel wat taken bij kunnen nemen…

Het zijn maar voorbeelden. Meestal zie ik hele happy mensen om mij heen. Goed in hun werk, goed in privé en goed in alles wat ze doen. Het is ook allemaal alleen maar bedoeld om elkaar beter te begrijpen.

Ik draag mannen en vrouwen aan de top, onder de top, op de top of over de top een warm hart toe, vind dat mensen die tijd hebben en willen, net zoveel mogen werken als ze zelf willen. En vind dat we wel een reuze stap voorwaarts moeten zetten in ons denken met zijn allen. Ik vind dat kinderen recht op tijd van hun ouders hebben en draag mensen met kinderen en zonder kinderen een even warm hart toe.

Diversiteit wil zeggen dat er van ons allemaal denkkracht gevraagd wordt. De ander is niet meer noodzakelijkerwijs net zoals jij bent en toch willen we het met zijn allen beter gaan doen in deze tijd. Als ik daar mijn (bak)steentje aan mag bijdragen, doe ik dat graag!

Work hard. Live balanced. Sandra Kruijt

Deel dit artikel